Main Photo
Informacje o zmarłym

Jan Parandowski – prozaik, eseista, tłumacz.



Jan Parandowski urodził się  11 maja 1895 roku  we Lwowie, zmarł 26 września  1978 roku w Warszawie.  Był wychowankiem gimnazjum klasycznego we Lwowie i Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie studiował filologię klasyczną i archeologię. Odbył wiele podróży naukowych do krajów płd. Europy. W latach 1933-1978 pełnił funkcję prezesa polskiego Pen-Clubu. W latach wojny w Warszawie brał udział u konspiracyjnym życiu kulturalnym  1945-48 prowadził wykłady na KUL.  Debiutował w 1931 roku szkicem "Rousseau". W jego dorobku znajdują się m.in.: "Mitologia" , "Eros na Olimpie" , "Aspazja" , "Dwie wiosny" , "Król życia" , "Dysk olimpijski" , "Odwiedziny i spotkania" , "Niebo w płomieniach" , "Trzy znaki Zodiaku" , "Godzina śródziemnomorska" , "Alchemia słowa" , "Zegar słoneczny" , "Petrarka" , "Mój Rzym" , "Wspomnienia i sylwety" , "Juvenilia" , "Powrót do życia" , "Wrześniowa noc" , "Luźne kartki" , "Akacja" , "Pod zamkniętymi drzwiami czasu" ; tłumaczenia, m.in. Longosa "Dafnis i Chloe" , "Odyseja" Homera, tłumaczenie prozą , "O wojnie domowej Cezara" ; antologia: "Pisarze świata Mickiewiczowi" ; dramat: "Medea".  Jan Parandowski to jeden z najwybitniejszych stylistów polskiej literatury i mistrz eseju. Znawca i miłośnik antycznej kultury greckiej i rzymskiej. W przeszłości kultury śródziemnomorskiej poszukiwał wzorów ładu i harmonii dla współczesnego człowieka, godzących naturę z cywilizacją, życie ze sztuką, dionizyjski witalizm z postawą kontemplacyjną. Główna część dorobku Jana Parandowskiego to pogranicze prozy fabularnej i eseju. Największą popularność zyskały sobie jego utwory przybliżające odbiorcom wiedzę o antyku i liczne przekłady klasycznej literatury ("Odyseja", szkice i opracowania popularyzatorskie, wznawiana nieustannie "Mitologia", na której opiera się orientacja młodzieży polskiej w świecie wierzeń i podań greckich i rzymskich).

 

 

Źródło: www.mitologia.lektury.gazeta.pl